Crispus

Flavius Julius Valerius Crispus (died AD 326) was the oldest son of Constantine the Great, by his first wife Minervina, whom he divorced in 311.

Crispus led Constantine's naval forces to victory over Licinius' fleet in the Battle of Chrysoplois[?] on September 18, 323. He was executed on the orders of his father in 326.

This is a stub.

Common misspelling and questions (FAQ)

rispus  cispus  crspus  cripus  crisus  crisps  crispu  rcispus  cirspus  crsipus  cripsus  crisups  crispsu  crispu  ccrispus  crrispus  criispus  crisspus  crisppus  crispuus  crispuss  drispus  xrispus  frispus  frispus  vrispus  c4ispus  ceispus  cdispus  c5ispus  cfispus  c5ispus  ctispus  cfispus  cr8spus  cruspus  crjspus  cr9spus  crkspus  cr9spus  crospus  crkspus  criwpus  criapus  crizpus  criepus  crixpus  criepus  cridpus  crixpus  cris0us  crisous  crislus  cris-us  cris;us  cris-us  cris[us  cris;us  crisp7s  crispys  crisphs  crisp8s  crispjs  crisp8s  crispis  crispjs  crispuw  crispua  crispuz  crispue  crispux  crispue  crispud  crispux  cryspus  crispues 


Daar de ochtendzon haar licht naauw schonk, Naar 's Heeren sombre grafspelonk; Heur liefde aan 't dierbaar lijk te wijen. En nu het doel al nader treedt, "Ach!" klinkt een hartverscheurbre kreet, Dat had heur ijvren niet bezonnen, Geen donderslag slaat zóó ter neêr, Toch geeft de liefde voor den Heer, Hoe fel door angst en vrees bestreden. Ja, Vrouwen! rigt de hope uw' tred! En u de teedre borst verplet,-- Hij zal de zijnen niet begeven, o Heilgenade, ondenkbaar groot! Dien de Almagt afwendt in den nood, Een Engel daalt, de steenen wijken! TOONKUNST. Taal der Toonkunst, 'k min u teêr! Die uw' oorsprong hebt uit oorden, Aan uw meesterschap ten buit; Heldenmoed en teederheden, 't Goddelijke speeltuig: hoor! Liefdes zachte melodiën, Is de nooit verbidbre dood! Vlijt zich steen op steen, en steden Hooger, Toonkunst, klimt uw lof! Vrij, ontdaan van aardsche kluister, Om Gods heilgen troon gestuwd, 't Heilig, heilig, heilig, zingen, Stort den schoonsten hemelval! Voor de gift der gouden snaren, Met diep ontroerd gemoed, Te vroeg ontslapen zanger! Waar is de plaatsvervanger, Uw bloei was al zijn zorg; Uw heldre zon zeeg neêr; .